Posted | 0 comments

Do narządów wewnętrznych nieparzystych zalicza się przede wszystkim wątrobę, serce oraz trzustkę. To w ich przypadku zachodzi zazwyczaj konieczność transplantacji. Ze względu na to, że bez tych narządów niemożliwe jest dalsze funkcjonowanie, pobiera się je od osób zmarłych. Z tego powodu etyczna ocena tego rodzaju transplantacji jest bardzo utrudniona, ponieważ uratowanie życia biorcy nieodłącznie związane jest ze śmiercią dawcy.

Bardzo ważne jest ustalenie momentu śmierci dawcy. Jest to o tyle istotne, że dany narząd nie może zaprzestać wykonywania swych czynności. W przeciwnym wypadku dochodzi do powstania zmian martwiczych, które niejednokrotnie są przeciwwskazaniem do wykonania przeszczepu. Możliwość pobrania narządów od dawcy określa moment śmierci mózgu. Można to zaobserwować na kilka sposobów.

Jednym z nich jest ustanie czynności mózgu, co widoczne jest na EEG. Śmierć mózgu określana jest także poprzez brak wykonywania jakiejkolwiek czynności, która zależna jest od mózgu. Jest to np. oddychanie, brak reakcji na ciepło czy ból. Takie wychwycone objawy wskazują już na śmierć człowieka.

W Polsce funkcjonuje koncepcja zgody domniemanej. Oznacza to, że jeśli za życia dana osoba nie zgłosiła sprzeciwu dotyczącej transplantacji, uznana zostaje za dawcę narządów wewnętrznych. W praktyce lekarze przed pobraniem narządów, często pytają o zgodę rodzinę zmarłego. Osoby, które wyrażają zgodę na zostanie dawcą, mogą wypełnić tzw. oświadczenie woli.

Panadol Femina